× آگاهي. يك نعمت بزرگ است.
نميدونم چرا ما ايرانيان در بيان عقايد و نظرات. اين همه با هم اختلاف داريم؟ و چرا{پسنديده} هاي ديگران را قبل از اينكه توضيح بدهيم و آنها را قانع كنيم. {ناپسند} ميخوانيم؟
چرا بيشتر ما. دوست نداريم از تجربيات ديگران بهره بگيريم و بآنچه ميگويند از سر مهر و خير خواهي توجه كنيم .؟
چرا از فرصت هاي بدست آمده. در جهت شناخت و آگاهي ديگران استفاده نمي كنيم و بي تحمل همه را و هر گفته را دوست داريم مطابق ميل و فكر و عقيده مان باشد؟.
هم نشيني ها و هم صحبتي ها كه امروز به بركت اينترنت ابعاد جهاني پيدا كرده ميتواند در ارتقاء برداشت ها و باور هاي ما نقش سازنده اي داشته باشد. ما براي رسيدن به
مرز همفكري. بايد با هم گفتگو كنيم. بايد عقايد و نظرات و تجربيات خودمان را با هم قسمت كنيم و بايد يك ديگر را‌ تحمل كنيم و بايد با بيان و با زبان دوستانه و بدور ازحب
و بغض. و عاري از هرگونه افكار مسلكي و مذهبي قدم در راه آگاهي هم برداريم و مطمئن باشيم كه با زبان برادري و خوش بيني. ميتوانيم آنها را كه سخت در تاريكي هاي
ذهني نشسته اند. به جمع‌{ روشن تر بينان} دعوت كنيم.
ما با ناسزا گوئي و انگ زدن به يك ديگر . نميتوانيم كاري از پيش ببريم . موفق باشيد .